Conjugation
parlotear
Language
Spanish
IndicativoPresente
- yo parloteo
- tú parloteas
- él/ella/Ud. parlotea
- nosotros parloteamos
- vosotros parloteáis
- ellos/ellas/Uds. parlotean
IndicativoFuturo
- yo parlotearé
- tú parlotearás
- él/ella/Ud. parloteará
- nosotros parlotearemos
- vosotros parlotearéis
- ellos/ellas/Uds. parlotearán
IndicativoPretérito imperfecto
- yo parloteaba
- tú parloteabas
- él/ella/Ud. parloteaba
- nosotros parloteábamos
- vosotros parloteabais
- ellos/ellas/Uds. parloteaban
IndicativoPretérito perfecto compuesto
- yo he parloteado
- tú has parloteado
- él/ella/Ud. ha parloteado
- nosotros hemos parloteado
- vosotros habéis parloteado
- ellos/ellas/Uds. han parloteado
IndicativoPretérito pluscuamperfecto
- yo había parloteado
- tú habías parloteado
- él/ella/Ud. había parloteado
- nosotros habíamos parloteado
- vosotros habíais parloteado
- ellos/ellas/Uds. habían parloteado
IndicativoPretérito anterior
- yo hube parloteado
- tú hubiste parloteado
- él/ella/Ud. hubo parloteado
- nosotros hubimos parloteado
- vosotros hubisteis parloteado
- ellos/ellas/Uds. hubieron parloteado
IndicativoCondicional perfecto
- yo habría parloteado
- tú habrías parloteado
- él/ella/Ud. habría parloteado
- nosotros habríamos parloteado
- vosotros habríais parloteado
- ellos/ellas/Uds. habrían parloteado
IndicativoCondicional
- yo parlotearía
- tú parlotearías
- él/ella/Ud. parlotearía
- nosotros parlotearíamos
- vosotros parlotearíais
- ellos/ellas/Uds. parlotearían
IndicativoPretérito perfecto simple
- yo parloteé
- tú parloteaste
- él/ella/Ud. parloteó
- nosotros parloteamos
- vosotros parloteasteis
- ellos/ellas/Uds. parlotearon
SubjuntivoPresente
- yo parlotee
- tú parlotees
- él/ella/Ud. parlotee
- nosotros parloteemos
- vosotros parloteéis
- ellos/ellas/Uds. parloteen
SubjuntivoFuturo
- yo parloteare
- tú parloteares
- él/ella/Ud. parloteare
- nosotros parloteáremos
- vosotros parloteareis
- ellos/ellas/Uds. parlotearen
SubjuntivoPretérito imperfecto
- yo parloteara
- tú parlotearas
- él/ella/Ud. parloteara
- nosotros parloteáramos
- vosotros parlotearais
- ellos/ellas/Uds. parlotearan
SubjuntivoPretérito pluscuamperfecto
- yo hubiera parloteado
- tú hubieras parloteado
- él/ella/Ud. hubiera parloteado
- nosotros hubiéramos parloteado
- vosotros hubierais parloteado
- ellos/ellas/Uds. hubieran parloteado
SubjuntivoFuturo perfecto
- yo hubiere parloteado
- tú hubieres parloteado
- él/ella/Ud. hubiere parloteado
- nosotros hubiéremos parloteado
- vosotros hubiereis parloteado
- ellos/ellas/Uds. hubieren parloteado
SubjuntivoPretérito imperfecto (2)
- yo parlotease
- tú parloteases
- él/ella/Ud. parlotease
- nosotros parloteásemos
- vosotros parloteaseis
- ellos/ellas/Uds. parloteasen
SubjuntivoPretérito pluscuamperfecto (2)
- yo hubiese parloteado
- tú hubieses parloteado
- él/ella/Ud. hubiese parloteado
- nosotros hubiésemos parloteado
- vosotros hubieseis parloteado
- ellos/ellas/Uds. hubiesen parloteado
SubjuntivoPretérito perfecto
- yo haya parloteado
- tú hayas parloteado
- él/ella/Ud. haya parloteado
- nosotros hayamos parloteado
- vosotros hayáis parloteado
- ellos/ellas/Uds. hayan parloteado
Gerundio compuesto
- habiendo parloteado
Infinitivo compuesto
- haber parloteado
Examples
Si les preguntas, dicen: «No hacíamos más que parlotear y bromear».
Si les preguntas, dicen: «No hacíamos más que parlotear y bromear».
Si les preguntas, dicen: «No hacíamos más que parlotear y bromear».