Conjugation
conjecturer
Language
French
IndicatifPrésent
- je conjecture
- tu conjectures
- il/elle conjecture
- nous conjecturons
- vous conjecturez
- ils/elles conjecturent
IndicatifImparfait
- je conjecturais
- tu conjecturais
- il/elle conjecturait
- nous conjecturions
- vous conjecturiez
- ils/elles conjecturaient
IndicatifFutur
- je conjecturerai
- tu conjectureras
- il/elle conjecturera
- nous conjecturerons
- vous conjecturerez
- ils/elles conjectureront
IndicatifPassé simple
- je conjecturai
- tu conjecturas
- il/elle conjectura
- nous conjecturâmes
- vous conjecturâtes
- ils/elles conjecturèrent
IndicatifPassé composé
- j'ai conjecturé
- tu as conjecturé
- il/elle a conjecturé
- nous avons conjecturé
- vous avez conjecturé
- ils/elles ont conjecturé
IndicatifPlus-que-parfait
- j'avais conjecturé
- tu avais conjecturé
- il/elle avait conjecturé
- nous avions conjecturé
- vous aviez conjecturé
- ils/elles avaient conjecturé
IndicatifPassé antérieur
- j'eus conjecturé
- tu eus conjecturé
- il/elle eut conjecturé
- nous eûmes conjecturé
- vous eûtes conjecturé
- ils/elles eurent conjecturé
IndicatifFutur antérieur
- j'aurai conjecturé
- tu auras conjecturé
- il/elle aura conjecturé
- nous aurons conjecturé
- vous aurez conjecturé
- ils/elles auront conjecturé
ConditionnelPrésent
- je conjecturerais
- tu conjecturerais
- il/elle conjecturerait
- nous conjecturerions
- vous conjectureriez
- ils/elles conjectureraient
ConditionnelPassé première forme
- j'aurais conjecturé
- tu aurais conjecturé
- il/elle aurait conjecturé
- nous aurions conjecturé
- vous auriez conjecturé
- ils/elles auraient conjecturé
ConditionnelPassé deuxième forme
- j'eusse conjecturé
- tu eusses conjecturé
- il/elle eût conjecturé
- nous eussions conjecturé
- vous eussiez conjecturé
- ils/elles eussent conjecturé
ImpératifPrésent
- conjecture
- conjecturons
- conjecturez
ImpératifPassé
- aie conjecturé
- ayons conjecturé
- ayez conjecturé
Examples
Même si on n'a pas d'indices, on peut conjecturer des mots en se basant sur l'orthographe.