Conjugation
dindonner
Language
French
IndicatifPrésent
- je dindonne
- tu dindonnes
- il/elle dindonne
- nous dindonnons
- vous dindonnez
- ils/elles dindonnent
IndicatifImparfait
- je dindonnais
- tu dindonnais
- il/elle dindonnait
- nous dindonnions
- vous dindonniez
- ils/elles dindonnaient
IndicatifFutur
- je dindonnerai
- tu dindonneras
- il/elle dindonnera
- nous dindonnerons
- vous dindonnerez
- ils/elles dindonneront
IndicatifPassé simple
- je dindonnai
- tu dindonnas
- il/elle dindonna
- nous dindonnâmes
- vous dindonnâtes
- ils/elles dindonnèrent
IndicatifPassé composé
- j'ai dindonné
- tu as dindonné
- il/elle a dindonné
- nous avons dindonné
- vous avez dindonné
- ils/elles ont dindonné
IndicatifPlus-que-parfait
- j'avais dindonné
- tu avais dindonné
- il/elle avait dindonné
- nous avions dindonné
- vous aviez dindonné
- ils/elles avaient dindonné
IndicatifPassé antérieur
- j'eus dindonné
- tu eus dindonné
- il/elle eut dindonné
- nous eûmes dindonné
- vous eûtes dindonné
- ils/elles eurent dindonné
IndicatifFutur antérieur
- j'aurai dindonné
- tu auras dindonné
- il/elle aura dindonné
- nous aurons dindonné
- vous aurez dindonné
- ils/elles auront dindonné
ConditionnelPrésent
- je dindonnerais
- tu dindonnerais
- il/elle dindonnerait
- nous dindonnerions
- vous dindonneriez
- ils/elles dindonneraient
ConditionnelPassé première forme
- j'aurais dindonné
- tu aurais dindonné
- il/elle aurait dindonné
- nous aurions dindonné
- vous auriez dindonné
- ils/elles auraient dindonné
ConditionnelPassé deuxième forme
- j'eusse dindonné
- tu eusses dindonné
- il/elle eût dindonné
- nous eussions dindonné
- vous eussiez dindonné
- ils/elles eussent dindonné
ImpératifPrésent
- dindonne
- dindonnons
- dindonnez
ImpératifPassé
- aie dindonné
- ayons dindonné
- ayez dindonné