Conjugation
enceindre
Language
French
IndicatifPrésent
- j'enceins
- tu enceins
- il/elle enceint
- nous enceignons
- vous enceignez
- ils/elles enceignent
IndicatifImparfait
- j'enceignais
- tu enceignais
- il/elle enceignait
- nous enceignions
- vous enceigniez
- ils/elles enceignaient
IndicatifFutur
- j'enceindrai
- tu enceindras
- il/elle enceindra
- nous enceindrons
- vous enceindrez
- ils/elles enceindront
IndicatifPassé simple
- j'enceignis
- tu enceignis
- il/elle enceignit
- nous enceignîmes
- vous enceignîtes
- ils/elles enceignirent
IndicatifPassé composé
- j'ai enceint
- tu as enceint
- il/elle a enceint
- nous avons enceint
- vous avez enceint
- ils/elles ont enceint
IndicatifPlus-que-parfait
- j'avais enceint
- tu avais enceint
- il/elle avait enceint
- nous avions enceint
- vous aviez enceint
- ils/elles avaient enceint
IndicatifPassé antérieur
- j'eus enceint
- tu eus enceint
- il/elle eut enceint
- nous eûmes enceint
- vous eûtes enceint
- ils/elles eurent enceint
IndicatifFutur antérieur
- j'aurai enceint
- tu auras enceint
- il/elle aura enceint
- nous aurons enceint
- vous aurez enceint
- ils/elles auront enceint
ConditionnelPrésent
- j'enceindrais
- tu enceindrais
- il/elle enceindrait
- nous enceindrions
- vous enceindriez
- ils/elles enceindraient
ConditionnelPassé première forme
- j'aurais enceint
- tu aurais enceint
- il/elle aurait enceint
- nous aurions enceint
- vous auriez enceint
- ils/elles auraient enceint
ConditionnelPassé deuxième forme
- j'eusse enceint
- tu eusses enceint
- il/elle eût enceint
- nous eussions enceint
- vous eussiez enceint
- ils/elles eussent enceint
ImpératifPrésent
- enceins
- enceignons
- enceignez
ImpératifPassé
- aie enceint
- ayons enceint
- ayez enceint