Conjugation
blondir
Language
French
IndicatifPrésent
- je blondis
- tu blondis
- il/elle blondit
- nous blondissons
- vous blondissez
- ils/elles blondissent
IndicatifImparfait
- je blondissais
- tu blondissais
- il/elle blondissait
- nous blondissions
- vous blondissiez
- ils/elles blondissaient
IndicatifFutur
- je blondirai
- tu blondiras
- il/elle blondira
- nous blondirons
- vous blondirez
- ils/elles blondiront
IndicatifPassé simple
- je blondis
- tu blondis
- il/elle blondit
- nous blondîmes
- vous blondîtes
- ils/elles blondirent
IndicatifPassé composé
- j'ai blondi
- tu as blondi
- il/elle a blondi
- nous avons blondi
- vous avez blondi
- ils/elles ont blondi
IndicatifPlus-que-parfait
- j'avais blondi
- tu avais blondi
- il/elle avait blondi
- nous avions blondi
- vous aviez blondi
- ils/elles avaient blondi
IndicatifPassé antérieur
- j'eus blondi
- tu eus blondi
- il/elle eut blondi
- nous eûmes blondi
- vous eûtes blondi
- ils/elles eurent blondi
IndicatifFutur antérieur
- j'aurai blondi
- tu auras blondi
- il/elle aura blondi
- nous aurons blondi
- vous aurez blondi
- ils/elles auront blondi
ConditionnelPrésent
- je blondirais
- tu blondirais
- il/elle blondirait
- nous blondirions
- vous blondiriez
- ils/elles blondiraient
ConditionnelPassé première forme
- j'aurais blondi
- tu aurais blondi
- il/elle aurait blondi
- nous aurions blondi
- vous auriez blondi
- ils/elles auraient blondi
ConditionnelPassé deuxième forme
- j'eusse blondi
- tu eusses blondi
- il/elle eût blondi
- nous eussions blondi
- vous eussiez blondi
- ils/elles eussent blondi
ImpératifPrésent
- blondis
- blondissons
- blondissez
ImpératifPassé
- aie blondi
- ayons blondi
- ayez blondi