Conjugation
butiner
Language
French
IndicatifPrésent
- je butine
- tu butines
- il/elle butine
- nous butinons
- vous butinez
- ils/elles butinent
IndicatifImparfait
- je butinais
- tu butinais
- il/elle butinait
- nous butinions
- vous butiniez
- ils/elles butinaient
IndicatifFutur
- je butinerai
- tu butineras
- il/elle butinera
- nous butinerons
- vous butinerez
- ils/elles butineront
IndicatifPassé simple
- je butinai
- tu butinas
- il/elle butina
- nous butinâmes
- vous butinâtes
- ils/elles butinèrent
IndicatifPassé composé
- j'ai butiné
- tu as butiné
- il/elle a butiné
- nous avons butiné
- vous avez butiné
- ils/elles ont butiné
IndicatifPlus-que-parfait
- j'avais butiné
- tu avais butiné
- il/elle avait butiné
- nous avions butiné
- vous aviez butiné
- ils/elles avaient butiné
IndicatifPassé antérieur
- j'eus butiné
- tu eus butiné
- il/elle eut butiné
- nous eûmes butiné
- vous eûtes butiné
- ils/elles eurent butiné
IndicatifFutur antérieur
- j'aurai butiné
- tu auras butiné
- il/elle aura butiné
- nous aurons butiné
- vous aurez butiné
- ils/elles auront butiné
ConditionnelPrésent
- je butinerais
- tu butinerais
- il/elle butinerait
- nous butinerions
- vous butineriez
- ils/elles butineraient
ConditionnelPassé première forme
- j'aurais butiné
- tu aurais butiné
- il/elle aurait butiné
- nous aurions butiné
- vous auriez butiné
- ils/elles auraient butiné
ConditionnelPassé deuxième forme
- j'eusse butiné
- tu eusses butiné
- il/elle eût butiné
- nous eussions butiné
- vous eussiez butiné
- ils/elles eussent butiné
ImpératifPrésent
- butine
- butinons
- butinez
ImpératifPassé
- aie butiné
- ayons butiné
- ayez butiné